Interview Sandra over leven met ADHD

Voorstellen

Sandra is een vrouw van 38. Ze is moeder van 2 kinderen met ADHD en hoge IQ’s en getrouwd met een man die ook een ADHD-diagnose heeft. Sandra is enthousiast, gezellig, hulpvaardig en snel van begrip. Ze heeft een heel brede interesse en is in principe overal voor in. De laatste jaren hebben ernstige gezondheidsproblemen grote druk op haar leven en haar gezin gelegd. Sandra heeft nooit een IQ-test gedaan. Ze is duidelijk heel slim. Desondanks heeft ze alleen een MBO-opleiding. Ze werkt op HBO-niveau in een commerciële functie.


Alle posts over ADHD op deze website


Hoe ervaar je ADHD?

“Ik ben impulsief en daardoor ook super flexibel. Er is onrust, in mijn hoofd en lichamelijk. Met medicatie ben ik lichamelijk minder onrustig maar dan ga ik nadenken. Onrust in mijn hoofd is er altijd. Ik kan me niet concentreren behalve als het heel interessant is. Ik zou heel ongelukkig worden van een ding tegelijk doen. Als iets niet boeit, ga ik er dingen bij doen. Bijvoorbeeld tegelijk tv kijken, de was opvouwen en de email checken.

Ik kan me niet afsluiten. Ik zie alles, vind alles interessant, wil alles doen. Het is een valkuil want ik ga dan zoveel leuke dingen doen dat ik voorbij ga aan wat mijn gezondheid nog kan hebben. Maar het geeft ook een kick dat ik het kan en dat anderen het niet doen. Ik ben een thrillseaker, ik hou van spanning. Ik heb baat bij structuur maar ik vind het heerlijk om ongestructureerd bezig te zijn

In mijn jeugd heb ik vaak het gevoel gehad dat men mij een vervelend kind vond. Men vond mij dwars, druk, eigenwijs en apart. Ik voelde mij anders. Dat was natuurlijk niet goed voor de ontwikkeling van mijn zelfvertrouwen en zelfbeeld! Nu heb ik dat gevoel gelukkig niet meer. Ik voel nog wel dat ik anders ben maar zie dat nu als iets positiefs.”

Hoe heb je met ADHD leren omgaan?

“De belangrijkste les is misschien nog wel dat ik ook met de diagnose ADHD en ook met eventuele hoogbegaafdheid nog steeds Sandra ben. Daar verandert niets aan.

Ik wist altijd wel dat ik druk was. Mensen noemden mij stuiterbal of wervelwind.

De diagnose is 6 jaar geleden gesteld. Op het werk was veel stress in die tijd. Een collega waar ik mee op de kamer zat, vertelde dat zij elke dag zo gestrest van mij werd. Dat vond ik vervelend. Dat ik er zelf last van had, ok, maar ik wilde niet dat anderen er last van zouden hebben. Dus ben ik naar huisarts gegaan en psyQ.

De vragen waarmee de diagnose werd gesteld vond ik best suggestief. Daardoor had ik minder vertrouwen in de behandeling. Ik ben ook van behandelaar gewisseld. De psycholoog die ik eerst kreeg praatte heel zacht, had enorme stapels op zijn bureau en zag er heel futloos uit. Hij was gewoon niet geschikt om mij te helpen! Ik heb niet meegedaan aan de groepjes bij PsyQ. Daar had ik geen behoefte aan. Ik heb ook niet zozeer behoefte aan praktische tips. Ik heb iemand nodig die intelligent is en die mij ziet als een gelijkwaardige gesprekspartner. Iemand die op niveau advies kan geven en meedenkt en niet bagatelliseert waar ik mee kom. Ik kan zelf het beste bepalen wat nodig is. Overigens heb ik zo iemand gevonden in de psychiater van mijn kind. Bij hem kan ik mijn ideeën toetsen.

In de afgelopen vier jaar heb ik gevarieerd met de dosering, in overleg met de arts. Het is een beetje zoeken naar de optimale dosering. Te weinig leidt tot vreetbuien en met te veel eet ik niks meer en krijg ik slaapproblemen. Het is goed een normaal eetpatroon te hebben en goed te luisteren naar je lichaam. Ik heb wel echt medicatie nodig. Door mijn ziekte ben ik altijd moe. Zonder medicatie stort ik in.

Ik kan ook wel zonder medicijnen maar dan kost alles me heel veel moeite. Je wordt wel afhankelijk van medicatie. Dat merk je als je een keer geen medicatie neemt of het raakt uitgewerkt, dan heb je meer last van symptomen.

Daar staat tegenover dat ADHD minder vervelend wordt als je ouder wordt. Door je toegenomen levenservaring kun je er beter mee omgaan. Je vermogen tot zelfreflectie neemt toe. Ik heb veel uitgezocht, veel er over gelezen dus heb ik er nu veel kennis over. Ik kijk ook hoe het bij anderen gaat, wat bij hen werkt en niet werkt.

Door het ouder worden leer ik beter om mijn energie te doseren. Ik heb geleerd dat je met 90% vaak meer bereikt dan met 110%. Door mijn ziekte ben ik anders gaan denken over wat belangrijk is. Ik hoef ook minder te bewijzen dat ik slim ben.

Stel dat ik nog eens een IQ-test zou doen, zou ik die dan met of zonder medicatie moeten doen? Zonder medicatie ben ik creatiever en zie ik oplossingen die anderen niet zien. Maar cijferreeksen en zo kan ik beter doen met medicatie. De orthopedagoog die mijn kind heeft getest zei dat de uitkomst van zijn IQ-test wel 10 tot 15 punten hoger zou zijn geweest met medicatie.”

Wat was het effect van ADHD op je schoolcarrière?

“Op de lagere school zat ik meer met mijn tafeltje op de gang dan in de klas.

Stel dat toen al bekend was dat ik ADHD had en daar medicijnen voor had gekregen. Ik zou heel graag geneeskunde hebben willen studeren. Ik ben er slim genoeg voor. Als er iemand was geweest die zag dat ik heel slim was en ADHD had en mij geholpen had, had ik wel naar het VWO gekund en daarna geneeskunde kunnen doen. Nu ben ik naar de mavo gegaan. En later ben ik een MBO opleiding gaan doen.”

Wat merk je van ADHD in relaties?

Ik wilde graag aardig gevonden worden. Op school werd ik in een bepaalde periode veel gepest. Mijn ouders hebben daar toen goed op gereageerd. Ik ben zelf ook meer van me af gaan bijten. Later kies je je eigen vrienden en voelde ik me meer geaccepteerd. Zeker toen ik ging werken.

Ik heb veel vrienden met ADHD waarvan een deel ook heel slim is. Ik pik ze er zo uit. Het gebeurt gewoon. Ik kan mezelf zijn bij mensen die creatief zijn, zelf druk zijn of goed tegen drukte kunnen.

Persoonlijkheidstype

Sandra had nog nooit zo’n test gedaan. Maar trouw aan haar persoonlijkheid is ze er onmiddellijk voor in om de MBTI te doen. Haar type is ESTP (Extravert, Sensing, Thinking, Perceiving).


Lees verder:

Interview over leven met ADHD met André (54) Caroline (48), Janne (30), Jenny (45), Karin (28), Marijke (37), Sandra (38), Willem (31).

Hoe kan coaching je helpen met ADHD

Wordt zelf een deskundige. Links naar externe informatie over ADHD


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *